Lampion, check. Lichtje, check. Warm aangekleed, check. Rugzak voor al het snoep, check. Liedje, check. En dan bij Marit hetzelfde checklistje, check. We zijn klaar voor Sint Maarten.

Ik pak mijn jas. Eleanor blijft thuis. Op herhaald verzoek van Marit. “Wie niet er anders snoep uitdelen?”

Ze heeft door hoe het werkt. Als iedereen Sint Maarten gaat lopen en er is niemand thuis, dan komt het niet goed.

Elke staat bij de deur. Ik zie haar rugzakje en ontdek dat dat niet optimaal werkt. Hoe krijg je immers snoep in een tas op je rug? Dan moet die tas de hele tijd af!

Ik stel de buikzakmethode voor. Doe de rugzak omgekeerd en je kunt veel makkelijker je snoep deponeren. Een briljante uitvindingen uit mijn eigen jeugd.

Marit kijkt mij aan – hoofdje een beetje scheef – en zegt: “Dat is onzin!” Ik ben de hele avond snoepopberger geweest.