Ik doe een bruistablet in het water. Als een dubbeltje op z’n kant landt hij op de bodem van het glas.

Al een week hoesten Eleanor en ik onze amandelen uit de keel. Het bruistablet moet het slijm losmaken. Als ik hoest blaf ik als een Sint Bernard met een kater. Mijn stem wordt schor en ik sacherijnig.

Het tablet drijft naar boven, omdat hij – half opgelost – lichter is dan water. Zo kun je het bruisen ook beter horen.

Eleanor heeft me ook een klein pilletje tegen het hoesten aangeraden. Ik vind hem wel erg klein en twijfel of het geen oxacepam is. Achterop de strip staat een merknaam met “broom” erin. “Zal wel goed zijn.”

Ik neem in het pilletje met het opgeloste bruistablet. Ad fundum in 2 keer. Proost. Het smaakt naar sinaasappel.

“Zouden er ook vitaminen in zitten?”