Ik vind het soms nog een vreemd idee dat ik vader word. En ik merk dat ik mijn woordkeuze daar steevast op aanpas:

Mijn vriendin is zwanger en wij zijn in verwachting van een kindje.

Het is dat ik een kotsende vriendin en een echo als bewijs heb, want diep in mijn hart heb ik die twee streepjes op dat piesstokkie van de Trekpleister nooit vertrouwd. Wij, mannen, zijn visueel ingesteld en wij hebben nergens geleerd dat als je twee blauwe streepjes ziet, je vader gaat worden. Niet dat wij het pas geloven als er een kant en klaar kind uit de baarmoeder rolt, maar een beetje bollere buik in de eerste paar weken van de zwangerschap zou een beter signaal voor ons zijn.

Gelukkig hebben wij vorige week vrijdag een echo laten maken. Zo kon ik met eigen ogen zien dat er een klein mensje in de buik van E zit. Ik kon niet geloven wat ik zag toen het leukste kind in baarmoeders ter wereld even bewoog. Als een opspringende supporter die zichzelf op het grote beeldscherm in het stadion ziet.

Kijk pappa, ik zit hier!