Je ziet mij niet snel in programma’s als Blik op de Weg en Wegmisbruikers. Ik doe geen domme dingen op de snelweg. En zelfs als ik 170 rijd omdat er een dochter op het punt staan geboren te worden, word ik geflitst op een langzaam stuk met 130 op de teller.

Vanmiddag op de A28…
Ik reed vanmiddag terug van een vergadering naar Groningen. En ik kwam een auto van de Douane tegen. Dat is een bijzondere auto, want het is zo’n politieauto die voor de helft donkerblauw is. Volgens mij hebben ze dat gedaan om meer blauw op straat te hebben. Aan deze specifieke auto was nóg iets bijzonders: hij reed te hard.

O, o, dilemma!
Nog voor Hoogeveen werd ik door ze ingehaald. Het gekke was dat ik mij toen ook niet aan de maximum snelheid hield. En ik zag geen bordje “Volgen”. Dat hadden ze zelf blijkbaar ook door, want ze gingen langzamer rijden. Ik kon ze nu gaan inhalen, maar ik durfde dat eigenlijk niet. Ik heb ze tientallen kilometers braaf gevolgd. Auto’s die ik eerder had ingehaald, pakten me stuk voor stuk terug.

Schuim
Maar toen we een vrachtwagen aan het inhalen waren zag ik iets interessants. Een inzittende op de achterbank was aan het roken. Een politieauto is een werkplek. En op je werkplek mag je niet roken. Volgens de wet! Ik had hier dus te maken met het schuim der aarde van het douanierscorps. Dat maakte het vreemd genoeg makkelijker om ze in te halen.

Toen ze uitvoegden richting Assen.