Prénatal, vanmorgen acht over negen. Het lijkt alsof iedereen is afgekomen op de twintig procent korting die geldig is tot elf uur. Werkelijk waar, iedereen die ooit vertederd is geraakt bij het zien van een lief baby’tje in een kinderwagen is aanwezig.

Eleanor en ik wurmen ons met Marit en Elke door de drukte. Ik duw onze dames voort in een kinderwagen terwijl ik onder mijn arm een nieuwe buggy (met rem!) klem. Eleanor tilt een kinderzitje, alsof ze Obelix is die niet meer weet dat je een menhir op je rug moet dragen. Een paar kleertjes op hangertjes bungelen aan haar duim en wijsvinger.

Bij de kassa wrijf ik nog even wat slaap uit mijn ogen. Een nieuwe kassière kijkt wat verwilderd uit haar ogen. Haar doorgewinterde collega ziet routineus de tsunami van vermenigvuldiging op zich afkomen. Ik heb slaap. Ik wil naar bed. Of anders een dubbele espresso.