Shine On, You Crazy Diamond staat altijd in mijn Top 10 voor de Top 2000. Als je er je er niet van houdt dan is het een heel erg nummer. Hij duurt een kwartier en na 7 minuut 32 beginnen de vocalen pas. Ten minste op Pulse, de liveregistratie van de 1994 tour.  En dan heb je minuten lang voornamelijk orgel gehoord. Ik vind het zo mooi dat het mijn crematie gaat opluisteren. Je gaat dan toch nergens heen, dus dan kan ik je net zo goed iets prachtigs laten horen.

Toch geen spijt

Pulse was een rib uit mijn lijf. Ik meen dan ik er 75 gulden voor heb betaald. Vanwege het geld had ik spijt toen ik de Free Record Shop uitliep. Eenmaal thuis was dat allemaal weg. Pulse is trouwens niet zomaar een verkapte gespeelde Greatest Hits. Op de tweede cd is The Dark Side of the Moon volledig live gespeeld.

Ik vind het moeilijk uit te leggen waarom ik Pink Floyd zo goed vind. Uitleggen waarom muziek je raakt is zoiets als de clou van een mop uitleggen. Als de ander het niet hoort, waarom zou je dan moeilijk doen?

Ik ben daarom ook wars van het gebruik van “goede” voor muziek. Goede muziek zal er vast wel bestaan. Ik bepaal liever zelf wat ik leuk vind. Mooi is goed genoeg.

Dus: klik op ► en ontdek of we deze muziek allebei mooi vinden.

Eerdere blogs over Pink Floyd