Vrouwen en Engelse kosters

Zap. Ik kom uit op een documentaire op de BBC. Programma’s van de Beeb zijn vaak goed. Al vind ik dat wat dweperig en grachtengordelig. Maar ik vind het wel.

Ik zie de presentator een kerkje binnenlopen. Het shot moet een paar keer overgedaan zijn. De presentator loopt naar binnen alsof hij een bakkie gaat doen bij zijn moeder. Een tikje nonchalant en recht op z’n doel af. Moeder maakt ’s morgens koffie voor de hele dag en het loopt al tegen elven.

Kortom, het compleet tegenovergestelde van hoe jij dat pittoreske Franse chateuatje inliep. Die met die ‘markies’ die te verlekkerd naar de borsten van je vrouwelijke gezelschap staarde.

Maar goed, Britse documentaires worden goed gemaakt. Met veel geld. Te veel geld om een rode messenger bag te dragen waar zogenaamd proviand in zit. Bovendien moet de cameraman close-ups schieten omdat anders de 3 andere cameraploegen en de 2 trucks van de catering in beeld komen.

Het kerkje is ook te opgeruimd. Vrouwen en kosters van Engelse kustkerkjes over de hele wereld zijn hetzelfde: als er visite over de vloer komt moet er nodig worden opgeruimd. Het bezoek vind het ook wel fijn om eens een keer in een opgeruimd huis terecht te komen.

Al deze wijsheden zag ik in 4 seconden documentaire. Ik ben briljant. Vertel het door.

Zap.

5 Comments

Add yours →

  1. Ja. Ik vertel het door. Jij behoort ook tot het type dat een film niet eng kan vinden omdat je de regisseur en de camera’s allemaal ziet staan?

  2. Sterker nog, The Stig schijnt gewoon een mens te zijn.

  3. hihihihihihi

Geef een reactie