voiltaire.jpg

Een jongen die op het Havo ervoor kiest examen te doen in frans heeft de meisjes voor het uitkiezen. Ik ben daar een sprekend voorbeeld van. Helaas, merkte ik al gauw dat de meisjes jou ook moeten kiezen. Je mag dan wel accentloos Je t’aime kunnen zeggen, als daar een Mais, je ne t’aimerai jamais! op terugkomt, dan had je net zo goed duits kunnen blaffen.

Gelukkig kan ik wel zeggen dat ik Sartre, Maupassant, Voltaire, Molliere en Flaubert heb gelezen. Dat doet het gek geoeg altijd wel goed. Terwijl ik van, bijvoorbeeld, Candide van Voltaire alleen de clou kan navertellen. Het moraal van het verhaal is als volgt: Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens, maar je moet er wel overal voor geweest zijn.

A demain!