Tirza

De toneelspelers komen voor de derde keer terug. Je ziet de hoofdrolspeler lachen. Andere acteurs lachen mee. Ze kijken omhoog.

Ik draai me om en ik zie drie balkonnen vol met mensen. Daar zou ik ook van lachen. Je speelt twee uur lang alsof je leven ervan af hangt en daarna kijk je lachend omhoog naar het publiek met de slechtste plekken.

We lopen terug naar de parkeergarage. Schouwburgpubliek verstopt de parkeergarages. De auto vóór mij moet een paar keer steken. We moeten wachten op een andere auto die 180 graden draait. Weer een andere auto treuzelt met het kaartje bij de slagboom.

Ik kijk op de klok. We hebben meer dan 2 uur in de zaal gezeten. Lange zit. En ik moet de avond ook nog samenvatten in een blog.

“Leuk.” Maar zeg je dat over een toneelstuk? Een toneelstuk ban het Nationale Toneel. Een toneelstuk gebasseerd op een boek van Arnon Grunberg.

“Interessant.” Misschien. Maar dat klinkt vooral interessant. Ik vind dat je het gewoon moet zien. Ook als je het boek niet gelezen hebt. Het is geweldig opgebouwd. En er zit een heerlijke droge humor in.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *