Mijn filmsmaak is langzaam in verval aan het raken. Was het ooit een schitterend fort, schitterend en schier onneembaar. Nu begin ik zelfs films van Adam Sandler leuk te vinden. Dat zegt wat over een mens.

Geen idee wat, trouwens. En het kan me ook niets schelen. Vorige week zag ik zijn nieuwste film Blended. Een romcom die eigenlijk heel erg was, maar niet om de reden waarom films uit dit genre doorgaans belabberd zijn. De producers hadden namelijk grote delen van de film gereserveerd voor reclame voor Sun City in Zuid-Afrika.

In de jaren ’80 kwam je niet weg met optreden in Sun City. Queen deed het eens en er werd direct een mini-apartheid over de band uit gesproken. Om daarvan te herstellen moesten ze eerst Live Aid redden en moest Freddie Mercury dood gaan aan AIDS. Nu het ANC 20 jaar aan de macht is en tot het bot gecorrumpeerd lijkt, mag je er met een gerust hart naar toe. Adam Sandler nam zijn vaste filmvriendinnetje Drew Barrymore zelfs mee.

In Blended spelen Adam Sandler en Drew Barrymoore voor de derde keer elkaars love interest in een film. Ze zijn – zeg maar – de Tom Hanks en Meg Ryan van deze tijd. Ze spelen gescheiden ouders die – door een miraculeuze speling van het lot – op het luxe resort Sun City overnachten in dezelfde hotelkamer. Een dun verhaallijntje, dat week ik. Gelukkig zijn de dialogen bovengemiddeld grappig en er doen acteurs mee die dit op hun sloffen aankunnen.

Maar dat is allemaal onbelangrijk. Want het is reclame voor Sun City. Sinds Sex & The City 2 is er op celluloid niet meer zo schaamteloos een vakantieoord geplugd als nu. En dat te bedenken dat het nog onwaarschijnlijker was dat Carrie Bradshaw en haar vriendinnen op hun fab hakjes een fatwah onlopen in de Verenigde Arabische Emiraten dan dat twee éénoudergezinnen in dezelfde hotelkamer in Zuid-Afrika belanden. Inclusief wildsafari waarbij ze wel heel dichtbij gevaarlijke dieren komen.

Toch heb ik de film met plezier gekeken. Dat de film vol met reclame zit werkte met enorm op de lachspieren. En tussen de STER-blokken door zat gewoon een lekkere film met een voorspelbare verhaallijn. Ik miste wel Loeki de Leeuw. Gelukkig zijn de leeuwen in de film te aaien. Echt.