Ik krijg een heel groot Unox-gevoel van een wereld of Europees kampioenschap schaatsen. Televisie op de publiecke omroep met een presentator in een Noorse trui. Het hoort er echt bij.

Maar tegenwoordig zie je iedere zaterdag en zondag tussen september en mei een Noorse trui op tv. Wereldcupje hier, afstandskampioenschapje daar. Sprintje zus, lang afstandje zo. In februari moet ik de neiging onderdrukken om voor het uitgaan van de bocht een lekker wak te hakken.

Vanmorgen ontdekte in het EK Allround. Die wordt dit weekend gereden in Noorwegen. Daar moeten we naar kijken. Da’s leuk en  gezellig. ’s Middags een pan met soep en ’s avonds een lekkere stapel pannenkoeken. Als er iemand in een rood-wit-blauw pak bij de start staat, dan roep je “Nederlander” richting keuken. En zo kabbelt de dag voort.

Mét en zonder weeralarm.