Marit en ik deden laatst iets dat eigenlijk niet mocht. We hebben geen wetten overtreden en heel stiekem was het ook niet. Maar ik had vast op veel begrip van jullie kunnen rekenen als we het niet hadden gedaan. En tóch hebben we het gedaan. Het was geweldig!

We hadden al tijden kaartjes voor Jacqueline Govaert. Marit wilde daar dolgraag naartoe, want ze vindt alles van singer-songwriters achter een piano gaaf. Het was op een zaterdag, dus het kon. Ten minste dat dachten we. Tot we ontdekten dat de datum op de tickets eigenlijk een zondag was.

Tsja, twijfel, twijfel. Ze moest natuurlijk de volgende dag wel weer naar school. We hadden het beloofd en we hadden kaarten. Gelukkig zette ik snel mijn bezwaren opzij zetten toen ik bedacht hoe cool het is om met je dochter naar een popconcert te gaan. Wie wil nou niet zien hoe je kleine meid straalt en glundert als ze live liedjes hoort die ze prachtig vindt.

Ik weet niet of je het gevoel van plaatsvervangend glimmen kent. Nou, ik heb het die hele avond gehad. Jacqueline speelde een prachtig concert en naarmate de avond vorderde kroop Marit steeds dichter tegen me aan. Het concert begon dan ook een dik uur na haar normale bedtijd.

Gewetensbezwaard als ik toch een beetje was, kreeg ik er pas echt zin in toen we met een prachtige avond op zak terugliepen naar de auto. De glimlach was met geen mogelijkheid van Marits gezicht te boenen. Want: én naar een geweldig concert én ook nog 3 uur te laat op bed komen. Ik maakte nog snel een foto van Marit voor een kroeg om naar Eleanor te appen “We gaan nog wat drinken, blijf maar niet op”. We hadden het geweldig. Pappa ontdekt de betekenis van YOLO.

Want anders had ik (fan van Carole King) iets geweldigs gemist: de cover van “I feel the earth move”. Het was de enige keer dat Jacqueline en de band even lekker alle registers open gooiden. Het klonk echt te gek. In mijn herinnering was deze uitvoering zelfs beter dan het origineel.

Onderweg naar de auto – vlak na de foto voor de kroeg – probeerde ik Marit duidelijk te maken dat ik het concert daarom – bovenop al het andere –extra gaaf vond. High van het concert, de vermoeidheid en het moment dat we samen hadden; glunderde ze me toe. My Sweet Friend begreep me. Ik weet zeker.