Ik zie een heel groot voorhoofd op televisie. Het is de bedrijfsleider van Albert Heijn’s reclamefiliaal. Er staat een elftal profs op zijn supermarkt om voetbalplaatjes te promoten.

Het zijn niet de beste voetballers. Ik kan het weten want ik herken ze niet. Ze staan met hun eigen voetbalplaatje te juichen voor een menigte AH-boodschappers. Ze feesten. Ze staan te springen. Want er is een sticker van hun pasfoto gemaakt.

Ik vraag me af wat een basisspeler in de Eredivisie verdient. Voor het gemak ga ik ervan uit dat Albert Heijn in ieder geval basisspelers heeft geregeld. Als het geen toppers zijn, dan toch wel basisspelers. Schuift een bijrolletje in een reclame voldoende om uit te kunnen voor een voetballer tegenwoordig?

Twee seconden voor ik definitief afhaak, gaat een voetballer met rastahaar uit zijn dak. Hij heeft de sticker van de kampioensschaal.

Hij voetbalt bij een hoofdklasser. Kan niet anders.