Eleanor en ik zijn grote fans van Project Runway. Ja, ik weet het, het is weinig rock’n’roll om samen met je vriendin een favoriet damesprogramma te hebben, maar op één of andere manier bleek ik kijken. Van dit programa hebben ze nu ook een nederlandse versie: Project Catwalk. De programma’s heten anders, maar ze zijn hetzelfde: Je stopt een paar onbekende modeontwerpers in een appartement. Ze mogen alleen naar buiten om kleren te maken. Hij/zij/het die het lelijkste kledingstuk maakt, moet wieberen.

Eleanor en ik zijn zo nodig nog grotere fans van Tim Gunn. Hij begeleidt de ontwerpers en helpt ze op weg als ze er niet uitkomen. Hij heeft een paar super stopzinnetjes. Je zou van hem een beste ouderwetse soundboard kunnen maken. “Carry on, designers!” Je zou een dertien in een dozijn modenicht verwachten, maar Tim Gunn lijkt op een accountant met gevoel voor mode. Strak in het pak en gedistingeerd.

Maar goed. De nederlandse versie van dit programma is een echt polder-afgietsel van het origineel. Het klopt allemaal net niet. De ontwerpers werken in een Almeers kantoorpand. Kom op, zeg! Doe eens wat beter je best als productie-assistente. En de Nederlandse Tim Gunn kan er ook nog eens niks van. Hij heeft een geweldige staat van dienst, maar ik zou hem niet mijn belastingpapieren laten doen. Michiel Keuper is net Moby met de oude bril van Bill Gates. En met zulke windows kun je onmogelijk mode beoordelen. Ook al heb je de Prix de la ville d’Hyères én de Prix Spécial de la Chambre de la Couture gewonnen. Dat zegt mij mooi niets!

De voorzitter van de jury slaat echt alles. Daryl van Wouw zet een traditie voort die Henkjan Smits in de allereerste Idols is begonnen. U kent de traditie toch wel, dat juryvoorzitters iets op het haar moeten hebben? Henkjan hield zijn haar op zijn plek met een zonnebril. Daryl warmt zijn linker en rechter hersenhelft met oorwarmers. Ze lijken op een koptelefoon, maar iemand die verstand van mode heeft, gaat daar volgens mij niet mee lopen.

Toch?